Het idee om een Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg op te richten kwam van het kabinet van Frank Vandenbroucke, de toenmalige minister van Sociale Zaken en Pensioenen, in 2002. Het KCE werd effectief opgericht in 2003 en de eerste rapporten werden gepubliceerd in 2004.
In die periode bestonden dergelijke instellingen al lang in de meeste geïndustrialiseerde landen, zoals het National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE) in het VK, het Zorginstituut Nederland (ZIN) en de Haute Autorité de Santé (HAS) in Frankrijk.
De meeste westerse landen kampen immers met gelijkaardige problemen inzake organisatie en betaalbaarheid van hun gezondheidszorg. Overal nemen de gezondheidskosten exponentieel toe. De verschillende redenen hiervoor zijn algemeen bekend:
- de veroudering van de bevolking zorgt voor een toenemende zorgbehoefte;
- de nieuwe technologieën en geneesmiddelen zijn duur en hun aanbod doet de vraag toenemen (‘supplier induced demand’).
- de bevolking eist een snelle en goedkope toegang tot steeds meer gesofistikeerde gezondheidszorg;
- stijgende personeelskosten, terwijl ook de behoefte aan zorgverleners zal blijven toenemen.
In ons land is het budget voor de gezondheidszorg beperkt. Daarbij moet er ook rekening worden gehouden met:
- de therapeutische vrijheid van de zorgverleners,
- de vrije keuze door de patiënt,
- zonder de kwaliteit van de gezondheidszorg te ondermijnen.
De beleidsmakers in de gezondheidszorg beschikken dus over een beperkte manoeuvreerruimte, en moeten de beperkte middelen dus zo efficiënt mogelijk inzetten.
Omdat de burgers zich vrij mogen verplaatsen binnen de Europese Unie, kan een vergelijking tussen de zorgsystemen van de verschillende lidstaten ook zeer nuttig zijn, om misschien op termijn tot een volledige harmonisatie te komen.
Uittreksel van de programmawet houdende de oprichting van het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg:
Het Kenniscentrum heeft als doel het verzamelen en verschaffen van objectieve elementen vanuit de verwerking van geregistreerde gegevens en van gevalideerde gegevens, gezondheids-economische analyses en alle andere informatiebronnen, om kwalitatief de realisatie van de beste gezondheidszorgen te ondersteunen en om een zo efficiënt en zo transparant mogelijke allocatie en aanwending van de beschikbare middelen van de verzekering geneeskundige verzorging door de bevoegde instanties toe te laten en dit rekening houdend met de toegankelijkheid van de zorgen voor de patiënt en met de doelstellingen van het volksgezondheidsbeleid en van de verzekering geneeskundige verzorging.
Artikels 259 tot 300 van de Programmawet (I) van 24 december 2002 (verschenen in het Belgisch Staatsblad van 31 december 2002) houdende de oprichting van het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg.
(Upgedated officieuze versie – Wet van 21 dec 2021 inbegrepen)
